Autor: Komornik Warszawa

Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy – Woli w Warszawie Michał Mitoń jest właściwy do prowadzenia egzekucji w graniach dzielnic Bemowo i Wola Miasta Stołecznego Warszawy. W przypadku dysponowania przez Państwa orzeczeniem sądowym zaopatrzonym w klauzulę wykonalności z którego wynika, iż sąd zasądził od podmiotu jakim jest np. bank należność na Państwa rzecz (np. z tytułu stwierdzenia nieważności umowy kredytowej zawartej w walucie obcej CHF lub z innego tytułu) mają Państwo możliwość skorzystania z usług Komornika Sądowego właściwego ze względu na miejsce zamieszkania dłużnika a w przypadku banku: siedzibę dłużnego banku. W rewirze komorniczym tut. Komornika Sądowego Michała Mitonia (Wola, Bemowo) mieszczą się następujące podmioty prowadzące działalność bankową: mBank S.A. ul. Prosta 18, 00-850 Warszawa, Santander Bank Polska S.A. al. Jana Pawła II 17, 00-854 Warszawa, VeloBank S.A. ul. Rondo Ignacego Daszyńskiego 2C, 00-843 Warszawa, Bank Ochrony Środowiska S.A. (BOŚ Bank) ul. Żelazna 32, 00-832 Warszawa, BNP Paribas S.A. ul. Kasprzaka 2, 01-211 Warszawa czy np. PEKAO S.A. ul. Żubra 1, 01-066 Warszawa.Więcej na temat egzekucji kredytów frankowych przeciwko bankom znajdą Państwo w dziale artykuły:  https://komornikwarszawa.pl/category/artykuly/

Warszawski Komornik Sądowy dla Warszawy Woli w Warszawie Michał Mitoń w swojej praktyce egzekucyjnej regularnie w ostatnich latach napotyka na kierowane przez wierzycieli wnioski egzekucyjne dotyczące tzw. kredytów frankowych w których to wierzyciele uzyskują pozytywne dla siebie orzeczenia sądów na mocy których dłużnicy w postaci banków zobowiązaniu są do zwrotu określonych kwot pieniężnych na rzecz swoich kredytobiorców. Stwierdzenie przez sąd nieważności umowy frankowej stało się w ostatnich latach dominującą linią orzeczniczą w kraju przez co banki niejednokrotnie wobec niekorzystnego dla siebie orzeczenia sądu proponują swoim klientom ugody. Nie wszystkie jednak ugody spełniają oczekiwania kredytobiorców a po orzeczeniu sądu wierzycieli banku, część z nich jest natomiast niedotrzymywana przez bank lub ich treść przechodzi kolejne modyfikacje które przestają odpowiadać wierzycielowi w którego rękach nierzadko jest już tytuł wykonawczy wobec banku. Z doświadczenia egzekucyjnego tut. Komornika w rewirze którego mieszczą się siedziby takich banków jak np. mBank S.A. ul. Prosta 18, 00-850 Warszawa, Santander Bank Polska S.A. al. Jana Pawła II 17, 00-854 Warszawa, VeloBank S.A. ul. Rondo Ignacego Daszyńskiego 2C, 00-843 Warszawa, Bank Ochrony Środowiska S.A. (BOŚ Bank) ul. Żelazna 32, 00-832 Warszawa, BNP Paribas S.A. ul. Kasprzaka 2, 01-211 Warszawa czy np. PEKAO S.A. ul. Żubra 1, 01-066 Warszawa i który to Komornik Sądowy prowadził egzekucję wobec tychże podmiotów wynika, iż wnioski egzekucyjne składane wobec banku z tytułu stwierdzonej prawomocnie przez sąd nieważności umowy o kredyt frankowy cechują się bardzo sprawną i efektywną egzekucją sięgającą 100% skuteczności. Pozwala to Komornikowi na szybkie odzyskanie należności dla wierzyciela od banku będącego w tym wypadku dłużnikiem.

Jak już było wspominane we wcześniejszych wątkach ( https://komornikwarszawa.pl/frankowicze-versus-mbank-s-a-mocny-spadek-liczby-postepowan-o-niewaznosc-umowy-kredytowej-mniej-wnioskow-do-egzekucji-komorniczej-wobec-banku-odpowiada-komornik-sadowy-dla-warszawy-woli-w-wa/ )postępowania sądowe o nieważność umów frankowych i zapłatę zauważalnie przyśpieszyły. Średni czas trwania procesu frankowego w sądzie okręgowym za pierwsze półrocze 2025 r. wynosił 486 dni co stanowi odczuwalną zmianę w porównaniu do roku 2024 roku gdzie sąd procedował takie sprawy przez średnio 687 dni. Największa ilość powództw z tej kategorii napłynęła do sądów powszechnych w 2023 i 2024 roku. Zauważyć należy że obecnie część z tych spraw które nie zakończył się w pełni po myśli wnioskodawców czyli klientów banków lub też samych banków przeszła w drodze odwołania stron do sądów apelacyjnych. Najmocniej uderzy to w sądy obsługujące okręgi, do których w minionych latach trafiło najwięcej powództw przeciwko bankom. Najmocniej obłożonym frankowo sądem na szczeblu apelacyjnym będzie zatem Sąd Apelacyjny w Warszawie, obsługujący apelacje z warszawskich sądów okręgowych, w tym z XXVIII Wydział Cywilny, wyspecjalizowany w sprawach o kredyty walutowe. 16 października odbyło się pierwsze czytanie ustawy o przyspieszeniu postępowań frankowych. Prace nad projektem będą kontynuowane w sejmowej Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka. Celem ustawy jest usprawnienie postępowań sądowych w sprawach frankowych. Efektem jej wprowadzenia będzie dalsze skrócenie czasu oczekiwania na rozstrzygnięcie w sprawach frankowych.

Przez lata mBank był drugim, zaraz za PKO BP, najchętniej pozywanym „frankowym” podmiotem w Polsce. W ostatnich kwartałach władze banku intensywnie pracowały nad wyjściem poza podium – i ich trud się opłacił. Jeszcze we wrześniu 2024 roku mBank miał 19,5 tys. spraw frankowych w sądach, obecnie sporem sądowym jest objętych 7 411 umów, co stanowi spadek o 26 proc. kwartał do kwartału. Trudno nie łączyć tego faktu ze wspomnianą już wcześniej strategią podmiotu, polegającą na akceptacji wyroków wydawanych przez sądy I instancji. Banki udzielające kredytów frankowych w tym m.in. mBank zdecydowały się wykorzystać okres rekordowych wyników finansowych w 2025 r i zaczęły proponować swoim klientom lepsze warunki ugód, zwłaszcza na etapie procesowym jak i przedprocesowym gdy klient nie złożył jeszcze pozwu wobec banku który to pozew mógłby oznaczać egzekucję komorniczą wobec banku jako dłużnika z tytułu nieważnej umowy frankowej. Strategia banku wiąże się także bezpośrednio z faktem, iż do końca września 2025 r. zrealizował on prawomocne wyroki dotyczące 13 495 kredytów indeksowanych kursem CHF, z czego tylko 168 wyroków było korzystnych dla banku. Wynika z tego, że w 2025 roku mBank przegrywa aż 98,9 proc. postępowań o kredyty udzielone we franku szwajcarskim. Polityka ugodowa banku wobec swoich wierzycieli w postaci uprzednich klientów banku może odbić się bezpośrednio na kierowanych do egzekucji sądowej we właściwości rewirowej mBank S.A. (Warszawa Wola) sprawach egzekucyjnych do Komornika Sądowego dla Warszawy Woli w Warszawie.

Komornik Sądowy dla Warszawy Woli w Warszawie informuje, iż od stycznia 2026 roku zaczynają obowiązywać zmiany w egzekucjach komorniczych. Zmiana wiąże się bezpośrednio ze wzrostem płacy minimalnej, która wpływa na wysokość kwoty wolnej od potrąceń. Komornik Sądowy z Warszawy jak i innych miast w Polsce nie będzie mógł zabrać całego wynagrodzenia pracownika zatrudnionego na umowie o pracę, jeśli jego dochód nie przekracza minimalnej pensji netto.

Kwota minimalna w 2026 roku wzrasta do 4806 zł brutto, co przekłada się na około 3605 zł „na rękę”. Właśnie taka kwota stanie się nową granicą ochrony osób objętych egzekucją długów.

W praktyce osoba otrzymująca pensję równą minimalnemu wynagrodzeniu netto nie straci żadnej części wypłaty. Przy wyższych zarobkach potrącenia rosną proporcjonalnie. Np.. z pensji w wysokości 5000 zł można będzie zająć 1394,15 zł, przy dochodzie 7000 zł – 3394,15 zł, natomiast w przypadku zarobków na poziomie 10 000 zł komornik może zająć maksymalnie 5000 zł. Przy wynagrodzeniu rzędu 15 000 zł potrącenie wyniesie 7500 zł. Powyżej określonego poziomu decyduje limit połowy wynagrodzenia, przy zachowaniu kwoty wolnej.

Zmiany nie obejmują jednak automatycznie osób pracujących na umowach cywilnoprawnych. W przypadku umów zlecenia i umów o dzieło komornik zasadniczo może zająć całość wynagrodzenia. Ochrona przysługuje dopiero wtedy, gdy dłużnik udowodni, że dana umowa stanowi jego jedyne i stałe źródło utrzymania.

Mniej korzystne zasady dotyczą długów alimentacyjnych. Tutaj przepisy zezwalają komornikowi na zajęcie nawet 60 procent wynagrodzenia, niezależnie od jego wysokości. Kwota wolna nie ma w takich sytuacjach zastosowania – priorytetem jest zapewnienie środków osobom uprawnionym do alimentów.

12 sierpnia 2025 r. wchodzi w życie nowelizacja ustawy o komornikach sądowych. Sądy administracyjne konsekwentnie podkreślały w uzasadnieniach wyroków, że regulacja zobowiązująca Ministra Sprawiedliwości do odwoływania komorników po ukończeniu 65. roku życia jest sprzeczna z dyrektywą Rady UE 2000/78/WE. Stanowi bowiem przejaw dyskryminacji bezpośredniej określonej grupy zawodowej.

Podobnie sądy oceniały decyzje wydawane przez prezesa właściwego sądu apelacyjnego o odwołaniu ze stanowiska asesora komorniczego, który skończył 65 lat. Dlatego obecne kierownictwo Ministerstwa Sprawiedliwości zdecydowało się na nowelizację, by przywrócić wcześniej obowiązujące rozwiązania prawne, czyli konieczność odwołania komornika sądowego lub asesora komorniczego z zajmowanego stanowiska dopiero po skończeniu 70 lat.

Asesura komornicza będzie mogła trwać dłużej niż 6 lat – jak dotychczas. Da to asesorom swobodę podjęcia decyzji o momencie wystąpienia z wnioskiem o powołanie na stanowisko komornika, która może być zależna od wielu czynników. Dzięki zmianie przepisów asesorzy zyskają elastyczność w planowaniu kariery, a system egzekucyjny – stabilność kadrową. Obecny limit często zmuszał wykwalifikowane osoby do rezygnacji z zawodu.

Komornicy i asesorzy zachowają prawo do przejścia na emeryturę po nabyciu uprawnień emerytalnych, niezależnie od nowych przepisów. Zmiany odpowiadają na wyroki sądów administracyjnych i stanowisko Rzecznika Praw Obywatelskich, który wskazywał na dyskryminację ze względu na wiek w dotychczasowych regulacjach. Nowelizacja dostosowuje również polskie prawo do unijnych standardów przeciwdziałania dyskryminacji wiekowej, podnosząc jednocześnie efektywność systemu egzekucyjnego.

Ministerstwo Sprawiedliwości podnosi wiek emerytalny dla komorników sądowych. Aktualnie są oni odwoływani ze stanowiska po osiągnięciu 65. roku życia. W myśl nowelizacji mogliby oni pracować nawet do 70. roku życia.

Patrząc na inne zawody prawnicze, w przypadku notariuszy ministerstwo odwołuje ich ze służby w wieku 70 lat. To samo dotyczy sędziów, o ile na ich pracę do 70. roku życia zgodę wyrazi KRS. Z kolei w przypadku adwokatów i radców prawnych przepisy prawa nie regulują górnej granicy wieku uprawniającego do wykonywania ich zawodów.  Na tle wskazanych prawniczych grup zawodowych jedynie komornicy w wieku 65 lat musieli bezwględnie zakończyć wykonywanie zawodu co stanowiło wyraz ich dyskryminacji względem innych równorzędnych zawodów prawniczych.

Wzrost minimalnego wynagrodzenia za pracę powoduje, że wrasta też wiele wskaźników i stawek pochodnych od najniższej krajowej. Jedną z nich jest kwota wolna od zajęcia komorniczego na koncie bankowym. Od 1 stycznia 2025 r. wzrośnie ona z 3 225 zł – tyle wynosi aktualnie – do 3 499,50 zł.
Zgodnie z prawem wolne od zajęcia przez komornika na koncie bankowym są środki w wysokości 75 proc. minimalnego wynagrodzenia za pracę. Zajęcie rachunku bankowego polega na przekazaniu środków finansowych na konto bankowe komornika. Zajęciem objęte są środki, które aktualnie znajdują się na rachunku oraz te, które wpłyną na konto w przyszłości. Aktualnie wolna od zajęcia komorniczego jest część wynagrodzenia za pracę w 3 225 zł. To kwota netto minimalnego wynagrodzenia za pracę. Od 1 stycznia 2025 r. wzrośnie ona do 3 499,50 zł. Aktualnie, od 1 lipca do końca 2024 r. minimalne wynagrodzenie za pracę wynosi 4 300 zł, a od 1 stycznia 20254 roku będzie wynosić 4666 zł.
Zgodnie z art. 889 kodeksu postępowania cywilnego najpierw komornik przesyła do banku, w którym dłużnik posiada rachunek, zawiadomienie o zajęciu wierzytelności pieniężnej dłużnika pochodzącej z rachunku bankowego do wysokości należności będącej przedmiotem egzekucji (wraz z kosztami egzekucyjnymi). Bank wzywa, by nie dokonywał wypłat z rachunku bez jego zgody – do wysokości zajętej wierzytelności. Nakazuje, by bank przekazał bezzwłocznie zajętą kwotę na pokrycie należności albo zawiadomił komornika w terminie siedmiu dni o przeszkodzie do przekazania zajętej kwoty.
Jednocześnie komornik zawiadamia dłużnika o zajęciu jego wierzytelności z rachunku bankowego, doręczając mu przy tym odpis tytułu wykonawczego.

Po prawomocnym wyroku w sprawie frankowej banki przeważnie rozliczają się dobrowolnie z klientem co do kwot zasądzonych wyrokiem i nierzadko same inicjują kontakt w celu zawarcia porozumienia kompensacyjnego lub polubownej realizacji wyroku. Dzieje się tak m.in. z obawy przed znacznymi kosztami komorniczymi które ponosiłyby banki w postępowaniu egzekucyjnym. W przypadku jednak gdy bank odmawia lub ociąga się z realizacją prawomocnego wyroku frankowego klient może wystąpić do sądu z wnioskiem o nadanie klauzuli wykonalności, a następnie z wnioskiem egzekucyjnym do komornika celem egzekucji roszczenia frankowego. Egzekucja komornicza w przypadku wypłacalnego dłużnika jakim jest bank, jest sprawdzoną i skuteczną metodą realizacji wyroku, a Komornik Sądowy działa w tego typu sprawach frankowych bardzo skutecznie i szybko. Ścieżka egzekucji komorniczej w sprawach frankowych jest dla kredytobiorcy korzystna także z uwagi na przyznawane koszty zastępstwa w postępowaniu egzekucyjnym, które ponosi dłużnik czyli bank.

Revolut jest aplikacją z licencją bankową na Litwie i obsługuje ponad 4 mln polskich klientów, co jest prównywalne skalą z bankami średniej wielkości w Polsce. Rachunki Revolut w złotówkach prowadzi Aion Bank co sprawia że Revolut niejako wynajmuje jedynie polskie bankowe numery IBAN, umożliwiając korzystanie z rachunku, nie czyniąc jednak klienta jego formalnym właścicielem co uniemożliwia Komornikowi skuteczną egzekucję. Skuteczny Komornik mimo nawet posiadanej zatem wiedzy o tym, iż dłużnik posiada konto w Revolut nie ma aktualnie narzędzi systemowych i prawnych aby z takiego rachunku potrącić należności egzekwowane dla Wierzyciela. Dłużnicy zamiast po raz kolejny zmieniać konta w banku, przenoszą się na Revoluta którego rachunek jest poza jurysdykcją postępowania egzekucyjnego w Polsce jak i samych Komorników Sądowych. Przyszłość potencjalnej możliwości zajęcia przez Komornika Sądowego środków zgromadzonych na rachunku Revolut zależeć będzie od statusu prawnego samej firmy w Polsce i ewentualnego włączenia Revolut do systemu Ognivo. Revolut jako firma parabankowa nie podlega aktualnie temu systemowi co stwarza lukę prawną w sferze możliwości egzekucji wobec tegoż podmiotu.

Od kilku lat w sądach w Polsce ukształtowała się linia orzecznicza w kwestii zaciąganych przez Polaków kredytów we frankach szwajcarskich. Wygrana z bankiem to cel każdego frankowicza, który idzie do sądu, żeby unieważnić swój wadliwy prawnie kredyt frankowy. Pomimo korzystnej dla kredytobiorców linii orzeczniczej wiele osób wciąż ma obawy czy po wygranym procesie bank odda zasądzone pieniądze i uczciwie rozliczy się z frankowiczami.

Od 2019 roku zmieniła się właściwość komorników i w myśl ogólnej zasady rewirowości najwygodniej zwrócić się do komornika, który działa w rewirze, w którym swoją siedzibę ma dany bank będący dłużnikiem.

Wydaje się, że egzekucja z udziałem banku, który prowadzi czynną działalność i funkcjonuje, z dużą dozą prawdopodobieństwa będzie sprawna i skuteczna. Racjonalnym i szybkim w takim wypadku wydaje się prowadzenie egzekucji z depozytów bankowych, a nie prowadzenie jej np. z ruchomości. Zatem frankowicz odzyska swoje pieniądze naprawdę szybko.

Jeżeli wierzyciel był w toku postępowania reprezentowany przez profesjonalną kancelarię, to nic nie stoi na przeszkodzie, żeby ta kancelaria złożyła wniosek i uczestniczyła w postępowaniu egzekucyjnym, wierzyciel natomiast z łatwością może samodzielnie wszcząć postępowanie egzekucyjne. Komornikowi potrzebne są dwa dokumenty: pierwszy to prawomocny wyrok zaopatrzony w klauzulę wykonalności, drugi zaś to wypełniony wniosek egzekucyjny który można pobrać najczęściej ze strony internetowej wybranego komornika sądowego.